Fietsendiefstal


Hier is op een superlullige manier een  -dure-fiets-gestolen-
Man valt van fiets en breekt zijn heup, de politie helpt maar kan de fiets niet meenemen en zet hem zolang vast met een ketting zodat de familie hem naderhand kan ophalen.
En dan blijkt de ketting te zijn doorgeknipt en is de fiets foetsie.
Of de politie  -volgens een paar reacties-  idd een busje had moeten laten komen? Of de fiets uit elkaar had moeten nemen opdat hij in de auto zou passen?
Ik weet het niet.

Advertenties

Inbraak, het meest in Brabant en Vinexwijken


Er zijn in Brabant en Vinexwijken zoveel inbraken dat het me de rug opkruipt.
http://www.ouderenjournaal.nl/home/2014/10/10/de-meeste-inbraken-vinden-plaats-brabant-en-vinex-wijken/
Naar een Vinexwijk wilde ik sowieso al nooit maar in Brabant, tja, daar woon ik. Weliswaar niet in Breda of in een andere linke stad maar toch.
Er komen herinneringen boven van opmerkingen die we als kind hoorden (toen nog woonachtig in de Zaanstreek).
Brabant en Limburg, zeiden sommigen, was één pot nat,  ‘Het donkere Zuiden’ genaamd. Er werd gedronken, iedereen was klein, dik en donker, Rooms dus dom. De Peel was een duister moeras waar vreselijke zaken werden afgehandeld. Gruweldegruwel.
Het waren natuurlijk antieke verhalen waarvan de kern allang zoek was maar na het lezen van de inbraakberichten sloeg de twijfel toe. Wie was eigenlijk die aardige buurman? En die andere, die chagrijn? De straat achter ons, wat was dat voor volk? Misschien hadden ze voorouders uit de Peel die katten, dievenbuit en kinderen verzopen in duistere vennen.
Ik nam geen risico en besloot de meest beruchte inloopplekken te beveiligen: cylinderslot en wcraampje.  Beiden overbekend en nog steeds in gebruik als dievenentree, zo schreef een politievoorlichter.
Een nieuw slot had ik niet voorradig en een kleiner raam ook niet maar wel touw. Veel en sterk.
Dus span ik  voor ik naar bed ga een touw vanaf de voordeurklink via kapstok en kamerdeurklink naar wcdeur en -raampje en terug, dat is al dubbelop. Dan naar trapleuning, gangkastje en opnieuw terug en maak het einde vast aan het begin met drie deskundige knopen.
Dat zit.
Of het afdoende is weet ik (nog) niet.
Wèl dat het knap lastig is, ’s morgens. Alles los te moeten knopen.