Wat is kunst?

– Herhaaldelijk terugkerende vraag voor een leek: wat is kunst? Oftewel, wanneer mag je een werkstuk  kunst noemen?

Soms lijkt een beeld/schilderij/sculptuur alleen maar vindingrijk, dan noem je het kundig of fantasievol,  inventief, op zijn gunstigst creatief.

Er waren vroeger ook veel vakantiefoto’s van zonsondergangen op zee, dan stond er iemand in silhouet voor de lens; bedoeld als een artistieke opname.

Op jaarmarkten en  braderies zag ik schilderijen van bloemen en andere stillevens, kundig gemaakt maar de schilder(-essen) maakten er hele series van (verkoopprijs honderd euro minstens). Is dat ook kunst?  Mij lijkt het meer een gelikt handigheidje dat ze goed in de vingers hebben.

Ik kom er niet uit en vrees dat me het inzicht blijvend zal ontbreken

Onderstaand fotootje is een verzinsel van eigen hand, bedoeld als grap.  Ik noem het een klapiris  en er is niets kunstigs aan.

klapiris

Advertenties

Oud logje , blijvend actueel.

‘Je tekent altijd naar je eigen beeld,’ las ik als kind. Het intrigeerde me toen, maar ik wist niet of het klopte. De meeste klasgenootjes bakten er niet veel van, ik ook niet en het idee verwaterde. Toen ik zelf kinderen kreeg zag ik dat er waarheid in deze opvatting school; opvallend waren de overeenkomsten tussen kind en tekening, hoe primitief ook. Zelfs de koppoters verschilden van kind tot kind. Verdere interesse ontbrak tot ik kortgeleden nogmaals deze stelling las, ik weet niet meer waar. Nieuwsgierig ging ik op zoek; de kinderboeken zijn verdwenen naar speurend in eigen tekeningen zag ik wat er bedoeld werd. Het gaat niet zozeer om de uiterlijke kenmerken, het is meer je eigen oogopslag, het wezen, de ziel, hoe je het ook noemen wilt, die je vastlegt. En die vond ik vrij vaak, zo niet altijd,  terug in eigen werkjes. Door een schetsje dat ik gisteren maakte bleek ik opnieuw een ‘zelfportret’ te hebben gemaakt. Ingebakken in de mens? Te vergelijken met het karakter dat je -onbewust- in een verhaaltje vertoont? Want wat is schrijven anders dan tekenen met woorden? Heel interessant. Het werpt een verhelderend licht op je eigen onkunde om geloofwaardige personages op te voeren, je fantasie reikt blijkbaar niet verder dan je spiegelbeeld. – Uiteindelijk begrijp je dat zowel beeldende kunsten als literatuur door slechts een kleine groep ‘goed’ beoefend wordt. –