Cryptozorg

Hoewel het al tamelijk laat is zit ik nog met een zorg.

Een cryptogram is de oorzaak.
Zie je, een van mijn grootste liefhebberijen is het kraken van gedachtekronkels van cryptogrammenmakers maar de opgaven lijken af en toe meer op een Delphi’s orakel. En dat brengt me aan het piekeren.
Worden de puzzelmakers slimmer en blijf ik achter? Ontgaat me een nieuwere generatie van raadselen? Supergames? Superapple?
Het is duidelijk: ik takel af.
Nu moet ik me dáár weer het hoofd over breken maar het scheelt dat ik weet wat er bedoeld wordt. Denk ik

Advertenties

Waar of niet?

Weet je nog van opa die de kippen wegjoeg?
– Nééé, dat was ome S.
– Nietwaar, pappa deed het, zelf gezien!
Maar opa werd kwaad, weet ik nog …
– Bestaat niet, jij was te klein om dat te weten..
Ik zàg het toch?
  – Dat verbeeld je je maar, het was ome S.
– Pappa!

Wie kent niet deze en vergelijkbare discussies, niet alleen bekend bij families en buren, ook politieagenten die getuigenverklaringen moeten opnemen weten ervan.
Het is niet ernstig maar ik zit er mee. Ik weet zéker dat ik opa zag, ksst ksst doend naar de kippen; helaas was ik nog maar drie jaar en weet achteraf niet of ik dit zelf gezien heb of me dit beeld eigen maakte door verhalen van anderen.
De kwestie is:
wat is waarheid en hoe vind je die?

Nieuw en nadenken

Het is altijd afwachten met een nieuw weblog: wat maak ik ervan, wordt het wat? Zal ik het bij verzinsels houden of neem  ik ook krantennieuwtjes mee?
Ik kan ook over huisdieren kwebbelen of de inhoud van mijn make up-tas toelichten. Niet dat dat veel bijzonders is, ik vind daar zelf al niets aan laat staan dat iemand anders geïnteresseerd is.

Een dezer dagen moet ik hier over nadenken; wie weet of er iets zinnigs uit voort komt.