Leve de zomer


Het wordt zomer, wat heet, het zal er bijna tropisch aan toe gaan.
Komt goed uit dat ik daar een tuinstoel van heb. Van dat tropische hardhout, bedoel ik.
Vijvertje is al bijgevuld.
Morgen naar de supermarkt voor een paar mango’s en kokosnoten.
Een tropische verrassing (nee, ik bedoel NIET Grônloh), een bounty.
En een palmboom is wel aardig. In een pot natuurlijk.
Ik ben er he-le-maal klaar voor.
_
Maar dan.
Zitten we straks met de voeten in een lauwe vijver onder het mieterige palmboompje met een kleverige bounty in de zweterige handen en een halfzachte mango in de fruitschaal vol vliegjes terwijl we de kokosnoot niet openkrijgen.
En de stoel kraakt ook.
Gadverdamme. Ik ben er he-le-maal klaar mee.
Op voorhand al.

Advertenties

Dag zomer, hallo herfst.


Hoewel de zomer nog een week of drie duurt heeft hij het bijltje er al bij neergelegd; ze kunnen wel zeggen dat het volgende week heel warm wordt, dat moet ik eerst zien.

Toch jammer; ik heb geen hekel aan de herfst maar vind het zo vroeg. Wat, vraag je je af, doet het volgende seizoen? Winter in november en een Elfstedentocht met Kerstmis? Zou eigenlijk niet gek zijn, iedereen heeft vrij en voor de winnaars zingen we Stille Nacht en stellen we gouden kerstballen ter beschikking.
Wanneer de lente dan ook te vroeg is openen we in februari de Keukenhof en zweten we in april op het strand en mopperen in juli dat het alweer herfst is.
Overdreven?
Nouhou, je weet maar nooit.

Dat brengt het slechte weer met zich mee, dit soort gedachten.