Veilig slapen


Een oeroude kleine koekenpan was een van mijn meest geliefde keukenattributen. Precies de juiste grootte voor een tosti, fijn materiaal en hij had een goeie grip.
Langzamerhand versleet hij, de bodem werd gruizig en de gaten vielen er nog nèt niet in. Een nieuwe was geboden.
Treurend liep ik met het geliefde oudje naar de afvalbak, ik zwaaide nog wat met hem, onderhands, bovenhands, en toen kreeg ik een lumineus idee: het is een fantastisch slagwapen! Wat heet, het meest ideale verdedigingsmiddel voor bange vrouwen.
Ik nam hem mee naar boven en nu ligt hij naast de boeken, bril, notitieblok, radio, ab, al die typische slaapbenodigdheden en ik moet zeggen dat hij er vertrouwenwekkend uitziet ondanks de gruizigheid.
Lichtgewicht en stevig genoeg om eventuele overvallers een dreun te verkopen.
En een goeie grip.

Advertenties

Stoel

Een bureaustoel op wieltjes, dat was een van mijn kinderdromen.
Als klein meisje al zag ik mezelf zitten op een interessante stoel, me afzettend met één voet en rollend door allerlei kantoren en archieven, belangrijke papieren zoekend met een geleerd gezicht. Met intelligente bril, uiteraard.
Welnu. De stoel werd bewaarheid op een kantoor waar we hooguit van bureau naar collega rolden om elkaar een sigaret af te schooien (jaren zestig) en privézaken te bespreken. Niet bijzonder belangrijk en we werden er ook balorig van want niets is minder interessant dan een paar paffende kantoormeisjes die elkaars vrijer beoordelen.
Maar het ideaal bleef en, eenmaal getrouwd en eigen baas zijnde,  besloot ik tot de aankoop ervan.
Het was een goede investering want ik zit er nog steeds op. Ik rol van laptop naar koffiekan en terug, belangrijke documenten verdonkeremaan ik en de bril gebruik ik niet want dat leidt maar af van de stoel.  Het gaat om het ideaal wat ik ooit had.
Een bureaustoel op wieltjes.