De tijd doorkomen

 –
Hele dag de tv aan, als alleenstaande gepensioneerde. Herhalingen zien, opgenomen films bekijken.
Voor mijn gevoel is dat net zoiets als achter de geraniums zitten maar zelf ben ik soms urenlang aan het lezen. Het komt voor dat ik een boek zodanig opzij leg dat ik er tijdens een stofzuig- of strijkbeurt af en toe een blik op kan werpen. Ik neem het nog nèt niet mee naar de douche of winkel. Is dat beter?
 – Een vroegere kennis besteedde zijn dagen aan het afleggen van bezoekjes. Alle vrienden  en familieleden konden wekelijks op hem rekenen; koffie, een praatje, tijdrekken door een nieuwe sigaret op te steken. Zo wist hij de avond te bereiken zonder zich te vervelen.
 – Wijlen een vriendin deed niets liever dan kaarten. Hele dagen zat ze met een vast groepje rond de keukentafel en speelde ze zoveel mogelijk ieders beurs leeg.  Haar keuken stond blauw van de rook (‘voor wie zou ik stoppen?‘) en er lagen grote hopen kleingeld voor elke deelnemer, de grootste bij haar.
Er zijn ook andere thuiszittenden; die gaan op reis (bij een gunstige financiële situatie) of trekken er op uit met de fiets of te voet.
Ze zijn lid van een club.
Hebben een gezin achter zich staan of andere familie.
Gaan stadten of juist het platteland op. Dat ligt aan hun interesse en, vooral!, aan hun mobiliteit.
Ieder heeft zijn eigen invulling,  al is het slechts zitten achter de geraniums.  Je kunt er in ieder geval mijmeren, filosoferen. Ook wat waard.
Jammer is dat veel ouderen nog vreemd staan tegenover Internet. Maar misschien vinden ze het wel goed zo?
__
Advertenties

Zomaar een ritje

  Door het mooie weer waren er meer mensen op de been en ze leken allemaal hetzelfde doel te hebben, ontspannen door te genieten van de zachte herfstlucht en het landschap.

Eerst naar een bos gereden waar ik toch maar liever niet in ga als ik alleen ben, daarna omgedraaid en naar het water gefietst. Langs de zandafgravingen in Linden die zich inmiddels uitstrekken tot bijna in Gassel, een heerlijkheid om er op je gemakkie rond te rijden of struinen, tussen de grote Schotse Highlanders en soortgenoten die er schrikbarend uitzien maar zich niets van je aantrekken.  Vroeger waren het eindeloze akkers en weilanden, nu biedt het uitzicht meer afwisseling. Menselijk ingrijpen in het landschap leidde hier tot een aanwinst in de natuur.
Verderop vanaf Katwijk ad Maas over de dijk naar Cuijk, koffie in de brasserie, dan huiswaarts.
Al met al een kalme maar prettige plattelandsroute.  Geen toeristische trekpleisters, hoogstens een plaatselijke molen, openbare tuin  of boerentheehuis.
De Staatsbossen en -hei in St. Anthonis, naar Limburg, de Peel, of via de grens in Venzelderheide naar het Reichswald;  voor wie van fietsen en/of wandelen houdt en niet teveel eisen stelt, is er altijd een weg.
Ook in eigen omgeving.