Gelezen: Een bijzondere geschiedenis. Johanna Adorján

Mooi boek over een waargebeurde geschiedenis.

Johanna Adorján is twintig als haar grootouders beiden zelfmoord plegen. Haar opa is op dat moment erg oud en heeft waarschijnlijk niet lang meer te gaan, haar oma daarentegen is nog gezond, maar kiest er toch voor om samen met haar man te sterven.
Het is geen daad van wanhoop of moedeloosheid, maar van liefde. Een bijzondere liefde voor elkaar.
Vijftien jaar later gaat Adorján op zoek naar wie haar grootouders eigenlijk waren en hoe zij als joden de Tweede Wereldoorlog overleefd hebben en tenslotte in Denemarken terecht kwamen..
Zij reisde in de voetsporen van haar grootouders en voerde gesprekken met een aantal van hun vrienden en bezocht plekken waar haar grootouders gewoond hadden of die bijzondere betekenis voor hen hadden.

De grootouders behoorden tot de joodse bourgeoisie van Boedapest. Ze ontmoetten elkaar daar in 1940 bij een huisconcert, en in 1942 trouwden ze.
Toen Duitsland Hongarije binnenviel, was de grootmoeder drie maanden zwanger van de vader van de schrijfster.
De zoektocht van de schrijfster naar haar voorouders is tevens een zoektocht van de schrijfster naar haar joodse wortels, een onbekend stukje van haar identiteit.Ze beschrijft beurtelings de gesprekken en de laatste dag zoals die misschien was verlopen; dit laatste is fictie, gebaseerd op haar kennis van de grootouders.
Bijzonder detail vind ik de aanduiding dat de grootouders hun kennis voor suïcide halen uit het boek Final Exit van Derek Humphrey, een omstreden boek dat in Denemarken werd verboden.

Advertenties

De natuur is een kei!

De nieuwe baby heeft de grijze ogen en het bruine haar van mamma, evenals de kleine oortjes .
In de rest van het hoofdje, nek en hals zie je duidelijk pappa.
De rug en schoudertjes verraden opa één, terwijl de brede handjes en voetjes naar opa twee wijzen.
Oma een en twee manifesteren zich respectievelijk in de stevige ledematen en het bolbuikige rompje.
De overige voorvaderen houden zich schuil in de organen en proberen de dna-touwtjes stevig in handen te houden voor het geval de nieuwe combinatie op hol slaat.
Knap dat de natuur dit keer op keer op keer voor elkaar krijgt.