Heel Holland…


Eerst hebben we met zijn allen gebakken en nu gaan we aan de moestuin. Met MAX.
Tussendoor loopt de wedstrijd kledingmaken waarvoor een andere titel is gekozen want deze wordt niet door MAX  uitgezonden. Al betwijfel ik of die het programma ‘Heel Holland naait’ zou noemen.
Op Google vond ik ook ‘Heel Holland kwekt’, ‘…zuipt’, ‘…stampt’ en godweetwat we nog meer doen.
Ik ga emigreren.

Advertenties

Heerlijk Hollands ge-Bakt.


Hoewel de televisie me weinig zegt staat hij elke avond aan als geluidsbehang; meestal zachtjes, soms iets harder als ik een programma verwacht dat het aanzien waard is.
Die bekijk ik met een half oog, af en toe ga ik er zelfs voor rechtop zitten.
Heel Holland Bakt van MAX is zo’n programma.
Vanavond maakten de deelnemers royaal-gevulde ovenschotels, afgedekt met gezellige deegjes, een van de bakkenden had zelfs een bewonderenswaardig net gemaakt, iets waar ik van achterover sloeg me afvragend hoe hij dat deed, breiend, vlechtend, hakend?
De ijver was indrukwekkend èn productief: er kwamen mooie gerechten voor de dag.
Daarna werd er geproefd door een jury, iemand had gewonnen en werd gefeliciteerd.
En that’s it.
Holland bakt; voor sommigen het toppunt van simpele kneuterigheid, voor mij een prettig-herkenbaar item over het keukengerotzooi dat ik zelf beoefende. Niet te vergelijken met de hautaine cuisine en de uitsloverige houdingen van een paar erkende tv-koks maar des te leuker.
Want laten we wel wezen, lang niet iedereen heeft weet van de details die een gerecht smaaktechnisch interessant maken en hoe jammer dat ook lijkt, we malen er niet om.
Laat ons bakken.