Oud


Een belegen onderwerp, iedereen wil het worden maar niemand heeft er zin in. Ik ook niet al ben ik aardig op weg maar ja, je hebt het zelf niet in de hand; je kunt een jaar onmogelijk inkorten.
Tegen de tijd dat ik naar een verzorgingshuis moet (als ik tenminste voldoende indicatiepunten bij elkaar krijg) hoop ik dat er een paar veranderingen zijn ingevoerd. De gezichtsuitdrukkingen die ik hier en in het verpleegtehuis tegenkom zijn zo weinig opwekkend dat je je afvraagt of er niet het een of ander verlevendigd kan worden.

– Om te beginnen zou er gemotoriseerde rolstoelen/rollators/ looprekken moeten komen, de gangen zijn er breed genoeg voor, eventueel komt er een linkse en rechtse baan. Een bekende die ik voortduwde ergerde zich groen en geel, waarom moet dat zo traag, vroeg hij telkens, is toch nergens voor nodig?   ‘Beter racend de dood in dan strompelend naar de kist.’  (Hoorde ik serieus!)
– Ten tweede zou er een vettentje moeten komen. Ondanks hun kwalen zijn er  ouderen die graag een patatje tussendoor lusten, of een slaatje, alles liever dan het geijkte koekje bij de koffie of thee en wat is er mis met een cola of biertje? Het zou geaccepteerd moeten zijn, menig tachtiger geeft niets om zijn/haar dieet.
-En dan de afleiding.
Muziek bijvoorbeeld.
Pop moet het zijn, op zijn minst BZN. De ouderen van nu zijn de jongeren van de jaren zestig-zeventig-tachtig  en wat krijgen ze?  Rolstoeldansen op belegen volksmuziek, bewegingsoefeningen op zestigjaar-oude kinderliedjes, carnavalsmuziek….

Enfin,laat ik me niet te kwaad maken.
Misschien ben ik tegen die tijd zo kinds dat ik blij ben met een barbie. Of ik word afgescheept met een kale vijftigerjarenpop maar dat weet ik dan toch niet meer.

Advertenties