Hoe kauwgom de mens in verderf stortte. Een mini sf.


Er lag een uitgespuugd kauwgommetje op het strand. De afdruk van boventanden deden het op een etensrest lijken, misschien een braakbal van een klein dier.
Het lag daar maar te niksen.
De vloed reikte ernaar maar miste waarna het kauwgummetje verzonk in het zand.
De tijd liep door; de vloed kwam hoger, en hoger, het strand verzwond en de rest van de wereld ook.  Het werd een woeste tijd, de mensheid verging.
Eonen verstreken.  Daarna kwam de aarde tot rust.
Tenslotte verscheen een nieuwe mensenman; hij verschafte zich ribloos een vrouw en samen groeiden ze uit tot een intelligent mensenras dat, uiteraard, alles wilde weten van hun voorouders.
Nieuwsgierig betastten ze de aarde, groeven gaten en doken de zeëen in, ontdekten oude wetenschappen in vreemde googappels en determineerden gevonden botten.
Ze stuitten op een kleine steen die hen voor raadsels stelde, de steen was wit en had diepe moeten. Geen van de googappels hielp hen verder tot ze bij een diepteanalyse de kern ontleedden.
Het bleek een eetbare soort te zijn, rekbaar en opgebouwd uit opvallend weinig voedingsstoffen maar waarschijnlijk veelgebruikt door de primitieven van de twee-en-twintigste eeuw.
Toen begrepen de geleerden de ondergang van de Toen-mens zoals zij die noemden.
Deze mens kòn zich niet weren tegen de klimatologische wreedheden die hem overviel, onvoldoende gevoed als hij was door rekkelijke stenen.

Een verhelderend inzicht.

Advertenties

Dag zomer, hallo herfst.


Hoewel de zomer nog een week of drie duurt heeft hij het bijltje er al bij neergelegd; ze kunnen wel zeggen dat het volgende week heel warm wordt, dat moet ik eerst zien.

Toch jammer; ik heb geen hekel aan de herfst maar vind het zo vroeg. Wat, vraag je je af, doet het volgende seizoen? Winter in november en een Elfstedentocht met Kerstmis? Zou eigenlijk niet gek zijn, iedereen heeft vrij en voor de winnaars zingen we Stille Nacht en stellen we gouden kerstballen ter beschikking.
Wanneer de lente dan ook te vroeg is openen we in februari de Keukenhof en zweten we in april op het strand en mopperen in juli dat het alweer herfst is.
Overdreven?
Nouhou, je weet maar nooit.

Dat brengt het slechte weer met zich mee, dit soort gedachten.