De Peel en de varkens


Even buiten ons dorp fietsend rijd je direct een LOG binnen. Er worden koeien, kippen en enige paarden gehouden en  varkens, heel veel varkens.
Niet altijd zo prettig, vaak zonde van de rit door de geur. Zeg maar stank.
Alleen al in de Brabantse Peel leven ca. 40% van de Nederlandse varkens. Iets wat we merken.

Niet enkel bij het gieren (dat is een onvoorstelbaar smerige geur, gelukkig zijn de boeren verplicht om binnen enige uren het spul onder te werken), in grote delen van het landschap ruikt het constant; het hoort erbij, zeggen sommige mensen.

Er zijn luchtwassers (e-noses) waarmee de ammoniaklucht van de stallen kan worden verminderd maar niet iedere varkenshouder gebruikt ze.

Ook bouwen boeren liever groot, groter en nog grotere stallen.

En dan het stikstof; er is door een te hoge concentratie hiervan al veel moois aangetast in vennen en hoogvenen.
Nu is er eindelijk een programma van de  rijksoverheid  opgesteld, voorbereid in het diepste geheim,  ingaande vandaag. Overigens zijn ook de Kempen een zorgenkind om dezelfde reden.
Het provinciebestuur vindt de nieuwe regel nog niet genoeg.
Wij wachten af.

Informatie:   knakworst

Advertenties

Bijna Dierendag

Daar maken wij altijd veel werk van.

De kippen krijgen een extra gebakken eitje en de koeien een rosé biefstuk. Voor de paarden is er een broodje rookvlees en de varkens krijgen snert met hamschijf.
De ganzen worden verblijd met een pistoletje foie gras, de schapen genieten van een stuk haggis.
Konijnen voeren we hazenpeper want het verschil tussen konijnen en hazen ken ik amper. Voor de eenden nemen we de Pekinger of een Mandarijn.
Dan het huiskamervee nog, Bello en Poesie.  Voor hen gaan we  naar een Koreaans afhaalrestaurant waar ze verrukkelijke vleesschotels maken.

Ieder jaar is er de vraag, wat eten we zelf op deze dag, wij zijn ten slotte ook zoogdieren.
Maar nooit schiet er iemand een lekkere malse mens voor ons.